Στο ωραιότερο σημείο - Α. Πρωτοψάλτη

Sorry, αλλά ψιλοαπογοητεύτηκα ...

Περίμενα κι εγώ πως και πως ν' ακούσω τον καινούριο δίσκο της Άλκηστις ...

Ποτέ μου δεν θα ξεχάσω εκείνη την Άλκηστη των "Παιδιών της Πειραιώς", του "Fix" στη Θεσσαλονίκη με τη Λίτσα Διαμάντη, το Σταμάτη Κραουνάκη, τον Κώστα Μακεδόνα, τον Δημήτρη Μπάση και τον Χρήστο Στέργιογλου. Πρόσφατα τη συνεργασία της με τη Δήμητρα Γαλάνη ...

Αργότερα δεν θα ξεχάσω το "Ηφαίστειο", κι εκείνη την υπέροχη - πρωτότυπη - παράσταση την οποία είδα τρεις φορές.

Τι να θυμηθώ από δισκογραφία - ποιοτική (έντεχνη όπως το λένε μερικοί) ... το "Ανθρώπων Έργα"; Τις "Υδρόγειες Σφαίρες"; Το "Ηφαίστειο που Ξυπνά";

Από τραγούδια; Πάρα πολλά ... με κορυφαίο τη "Σκανδάλη", που σημάδεψε πολύ κόσμο.

Σήμερα απλά απογοητεύτηκα ... και από τη μουσική και από τους παράξενους στίχους - χωρίς τη σπουδαία παραξενιά της Λίνας, κανένα - σχεδόν - ενδιαφέρον ...

Από το δίσκο ξεχώρισα αρνητικά ...

1. "Τα κορμιά". Στίχοι: Λάκης Λαζόπουλος. Ένα τσιφτετέλι, επιπέδου ... Καίτης Γαρμπή.
   
2. "Ανάποδες Στροφές". Συγνώμη αλλά οι στίχοι "Σε κάποια τσίχλα που κολλάει στο χαλί, διεστραμμένα, σε κάτι ροκ σπυράκια ακμής, στου Ροναλντίνιο τις ανάποδες στροφές, γυρεύω εσένα, μέσα από μένα" ... δεν με εκφράζουν. Πως μπλέχτηκε η Big Buble, με τη Μιραράκη, με τις αλοιφές Neutrogena και την Αθλητική Κυριακή ... δεν ξέρω ... Προσπαθώ όμως να μπω στο νόημα ...
   
3. "Πάμε Χαβάη". Too light ...
4. "Σ' έναν κόσμο που δεν κάνει κάτι για μας - Τhey don't care about us". Δεν θα ήθελα να το ακούσω από την Πρωτοψάλτη. ΟΚ, ένα μανιφέστο για όσα γίνονται γύρω μας, ωστόσο ... μου θυμίζει "Ντου από παντού".

Ξεχώρισα θετικά ...

1. "Απέραντο Κενό". Στίχοι: Θάνος Παπανικολάου. Τα δείγματα που μου έχει δώσει ο Θεσσαλονικιός Θάνος, είναι πολύ θετικά - βλέπε "Λες κι είσαι μαζί μου" Ευρυδίκη. "Μα σαν τις πρώτες τις αγάπες που επιστρέφουνε, συνέχεια φεύγω μακριά σου κι όλο έρχομαι, να με ξεχνάς και να με σβήνεις το ανέχομαι". Μ' αρέσει και η ηλεκτρική κιθάρα!
   
2. "Ο παράδεισος μπορεί να περιμένει". Beatάκι! H εξέλιξη του "Να σε βλέπω να γελάς". Γουστάρω πολύ.
3. "Στο ωραιότερο σημείο". "... μένουμε εμείς οι δύο από σήμερα, έφερες τα πράγματά σου, τα δικά μου και δικά σου θα 'ναι τώρα πια". Μ' αρέσει.

Download The Full CD

Η Ελλάδα φλέγεται ... / ΔΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΑΛΗΤΕΣ ΡΕ!

48 ώρες και … Τηλεμαραθώνιος πυρκαγιών. Όλοι οι δημοσιογράφοι στο πόδι. Τους γύρισαν που τους γύρισαν για τις εκλογές, αντικατέστησαν πυροσβεστικές, ΕΚΑΒ, ΕΚΑΜ, ΕΚΑτάδε.

Στεναχωριέμαι απίστευτα γι’ αυτό που συνέβη. Ολόκληρη η Πελοπόννησος και η Εύβοια on fire. Δε το συλλαμβάνει ανθρώπινος νους. Να στέκονται οι άνθρωποι, με ουρλιαχτά και πόνο ψυχής να περιμένουν να καούν τα σπίτια τους, οι εστίες τους, οι αναμνήσεις τους … Και η φωτιά να συνεχίζει το καταστροφικό έργο και να σταματάει μόνο … όταν φτάσει στην ακτή. Κράτησα μια φράση που είπε ο Λαζόπουλος: «Αν υπήρχε τρόπος να κάψουν και τη θάλασσα, θα την καίγανε».

«Με επιστημονική μεθοδολογία και σχέδιο έγιναν όλοι οι εμπρησμοί στην Πελοπόννησο. Ο χρόνος και ο χώρος (αποστάσεις) επιλέχθηκαν σταθμίζοντας όλα τα ισχύοντα δεδομένα, καιρικές συνθήκες, δυνάμεις πυρόσβεσης, κατάσταση προεκλογικού κρατικού μηχανισμού, ανύπαρκτα μέτρα πρόληψης», διάβασα στο http:// reverse-faults.blogspot.com

Τρέμει η ψυχή μου και βρίσκομαι κάθε 10 λεπτά στο μπαλκόνι να κοιτάζω το δάσος της Θεσσαλονίκης, περιμένοντας να δω τον καπνό κι εδώ …

Ρε παιδιά, στην εποχή της Πληροφορίας είμαστε. Παντού υπάρχει μια κάμερα, κάποιος, κάτι … Δώστε τους αλήτες που τις άναψαν. Φορέστε την κουκούλα ή και χωρίς και ΔΩ-ΣΤΕ-ΤΟΥΣ. Για μένα ο μόνος τρόπος να ευχαριστηθώ είναι να δω να τους φτύνουν και να τους δέρνουν στην πλατεία κάποιου καμένου χωριού σε live σύνδεση με την ΕΡΤ.

Όλη αυτή η καταστροφή, δεν επανορθώνεται. Χρόνια ολόκληρα θα ταλαιπωρεί τους συγγενείς των αδικοκαμμένων, των πυροπαθών, τους δήμους και τις κοινότητες, τα παιδιά μας τα ίδια.

Αύριο δυστυχώς, η μόνη μας λύση θα είναι το air condition, για όσες γενιές θα ζήσουν ακόμη. Η γλυκιά δροσούλα του δάσους θα αποτελεί παρελθόν, και προνομιούχος θα είναι εκείνος που θα έχει 2 δεντράκια στην αυλή του. Τι να λέμε τώρα, όλοι βλέπουμε πόσο υποφέρουμε μέσα στις πόλεις το καλοκαίρι.

Το μόνο που περνάει από το χέρι μου-μας είναι να φυτέψω 10 δεντράκια, και να προσφέρω τον οβολό μου – όχι από το υστέρημά μου αλλά γιατί μου περισσεύει και είμαι σίγουρος πως περισσεύει σε όλους μας – τόσο στους ανθρώπους που πλήγηκαν από την καταστροφή αυτή, αλλά και για μια πιθανή αναδάσωση που θα πάρει κάποιος την πρωτοβουλία να κάνει.

Το Τρίγωνο των Βερμούδων - Part 4 – And last!

Επιτέλους τέλος. Έφυγε και η τεράστια ταμπέλα που χαλούσε το παρκάκι.

Μας φυτέψαν και δεντράκι, το κουρεύουν τακτικά, το ποτίζουν κάθε βράδυ στις 01.20 νταν (αυτόματα ε!) και τα σκυλάκια και τα γατάκια φροντίζουν να παραμένει … καρπερό!

Μια χαρά. Θυμάμαι, βγαίναμε στο μπαλκόνι και βλέπαμε μια τσιμεντένια αηδία. Αργότερα, βλέπαμε ένα λασπωμένο βούρκο. Μετά ένα παρκάκι με μια χαζοταμπέλα επιχορήγησης – που κανέναν δεν ενδιέφερε.

Τώρα, περιμένουμε τους επισήμους στην Έκθεση, άρα βγάζουμε και τη ταμπέλα.

Δημαρχούλη, thanks!