25 Σεπτεμβρίου 2008

Spamming με πίτα-γύρο!

Ε ναι ρε γαμώτο ... με ενοχλεί ...

Με ενοχλεί καθημερινά να επιστρέφω στο σπίτι μου και να βρίσκω στο γραμματοκιβώτιο, στις σκάλες, στους διαδρόμους, στο ασανσέρ, πάνω στο πατάκι μου, κάτω από την πόρτα μου τα φυλλάδια των γυράδικων.

Πως να το κάνουμε ... μου χαλούν την αισθητική μου. Με κάνουν να νοιάζομαι (!) για το "συνάνθρωπο-γριά-γυναίκα" που θα τα πατήσει και κατρακυλώντας θα βρεθεί στο ΑΧΕΠΑ ή στο Παπανικολάου με κάταγμα λεκάνης, μηρού ή χεριού.

Ιλουστρασιόν χαρτάκια πεταμένα παντού.

Στην είσοδο της πολυκατοικίας φιγουράρει ταμπελίτσα "Δε δεχόμαστε διαφημιστικά". Γιατί δε με σέβονται;

ΟΚ. Αντεπίθεση.

Απο δώ και πέρα, ότι πιτόγυρο δω πεταμένο στην πολυκατοικία, θα το scannarω και θα το δημοσιεύω online.
  1. Βοηθώ τους ιδιοκτήτες των μαγαζιών να καταλάβουν πως χρησιμοποιούν λάθος μέσο προώθησης, και πως αντί να προσελκύουν πελατεία, τους εκνευρίζουν.
  2. Βοηθώ το περιβάλλον από ρύπανση και κοπή δέντρων.
  3. Βοηθώ τους πεινασμένους στο κέντρο της Θεσσαλονίκης να βρουν γρήγορα το ταχυφαγείο που μπορεί και να ικανοποιεί τις γαστρεμαργικές τους επιθυμίες.
  4. Βοηθώ τους "wanna-be-γραφίστες" να πάρουν ιδέες από συναδέλφους τους στο σχεδιασμό ενός ωραιότατου φυλλαδίου πίτα-γύρο.
Ιδού η λίστα. PDF αρχειάκια ανεβασμένα στο Rapidshare και Ziddu. Θα εμπλουτίζεται όταν βρίσκονται στα πόδια μου νέα spam πιτογυροειδή φυλλάδια.

24 Σεπτεμβρίου 2008

Spamming και στο αυτοκίνητο!

Αυτό πάλι; Να ξυπνάς με τη τσίμπλα στο μάτι, το μάτι να μην έχει ανοίξει ακόμη, να βιάζεσαι να πας στη δουλειά σου και να κάνεις μηχανικά τις κινήσεις: ξεκλειδώνω το αμάξι, βάζω το κλειδί στη μηχανή, βάζω μπρος, φεύγω.

Μόλις χτυπάει ο ήλιος πάνω στα τζάμια, διαπιστώνεις ότι θέλουν καθάρισμα. Πατάς τις πιτσιλίθρες, και διαπιστώνεις ότι κάτω από τον υαλοκαθαριστήρα σου, σου έχουν αφήσει το φυλλάδιο, που σου κάνει το τζάμι μο_νί!

Αυτό γίνεται συνήθως σε μένα.

Αν ανακαλύψω το spamming υλικό πριν μπω στο αμάξι, συνήθως το παίρνω μαζί μου γιατί δεν έχει κοντινό κάδο, το τσαλακώνω και το πετάω στο πάτωμα του συνοδηγού, όπου μένει για 1-2 μήνες.

Άλλοι πάλι, το τσαλακώνουν και το πετούν κάτω, για να δικαιολογούμε και τους καθαριστές του δήμου.

Rapidshare. Ιδού:
  • Γερμανικά Intakt
  • Ηλιάσκος Φροντιστήρια. Το συγκεκριμένο το έχω μεγάλο άχτι. Διότι, το χειμώνα ξαναμοίρασαν στους υαλοκαθαριστήρες μου διαφημιστικά, έβρεξε, και όλο το χρώμα κόλλησε πάνω στο τζάμι. Για να βγει εκτός του γεγονότος ότι χάλασα το μανικιούρ μου, πέρασαν και 2-3 μήνες.
  • ΚΤΕΟ Πυλαίας
Δεν θεωρώ τον εαυτό μου κακό, ούτε και περιβαλλοντικά ευαισθητοποιημένο. Απεχθάνομαι να μπαίνουν αυτές οι διαφημίσεις στον προσωπικό μου χώρο και την περιουσία μου (απαιτώντας να κάνω την ενέργεια του τσαλακώματος) ή να ξέρω πως άλλοι 200-300 θα κάνουν τα ίδια όπως εγώ και θα πάει τζάμπα το χαρτί!

Δείτε ακόμη και το παρεμφερές 'Spamming με πίτα-γύρο!'

16 Ιουλίου 2008

Μακριά από τα λαμόγια !

Κι όμως την έπαθα. Κι όμως έφτασα στο σημείο εκείνο που τρέμει ο καθένας μας και προετοιμάζεται καιρό, αλλά συνήθως δεν του συμβαίνει. Ε, εμένα μου συνέβει και αυτό. Πως μπλέκω έτσι, δεν καταλαβαίνω …

Μέσα Απριλίου, λίγο πριν το Πάσχα. Λαμβάνω ένα τηλεφώνημα από μια καινούρια εταιρία παραγωγής για να τους ετοιμάσω κάποια γραφιστικά και ιστοσελίδα.

Από την ώρα εκείνη, το κινητό μου δεν σταμάτησε. Ό,τι τους κατέβαινε στο μυαλό, ό,τι μαλακία σκεφτόντουσαν, μου χαλούσαν την ηρεμία μου και μου τη ζητούσαν. Μέχρι και στις 12 το βράδυ.

Τυχεροί ήταν διότι, μπλεκόταν και φίλη μέσα στους συγκεκριμένους, η οποία βέβαια, εν τέλει αποδείχτηκε πως δεν μπόρεσε να μου εξασφαλίσει την αμοιβή μου, με όσες καλές προθέσεις κι αν ξεκινήσαμε.

Το τι παχιά λόγια άκουσα, από τους τύπους δεν περιγράφεται. Το «buddy» ιδίως, ο ένας ο ξένος, το είχε ψωμοτύρι. Σιχαμένοι.

Το είχα εντοπίσει το σκηνικό από την αρχή βασιζόμενος στο «όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι». Το ήξερα πως θα καταλήγαμε όπως καταλήξαμε, αλλά το συνέχιζα λόγω της φιλίας με την τρίτη της παρέας.

Το χειρότερο βέβαια – που μετανιώνω κάθε ώρα και στιγμή λόγω του γεγονότος ότι δεν μπορώ να αφήσω πελάτη ξεκρέμαστο – ήταν ότι δούλευα και εξ αποστάσεως όσο βρισκόμουν στο Βελιγράδι κατά τη διάρκεια της Eurovision, με πυρετό και ωτίτιδα, πηγαίνοντας μπρος πίσω το Δούναβη, ανάμεσα σε ξενοδοχείο και Press Center, ώστε να έχω internet.

Οι τύποι ξεκίνησαν να κάνουν δουλειά με 0,00 € για κεφάλαιο – όπως αποδεικνύεται. Ερασιτέχνες businessmen αποφασισμένοι να βασιστούν στις ικανότητες, το χρόνο, το χρήμα, το ταλέντο, τις σπουδές, τον εξοπλισμό και την ανέχεια των άλλων. Προφανώς έχουν εξαπατήσει κι άλλο κόσμο εκτός από μένα, ωστόσο, δεν υπολόγισαν τα εξής:

Για πόσο καιρό άραγε θα μπορούν να το κάνουν αυτό; Δεν υπολογίζουν ότι τόσο εγώ όσο και οι λοιποί «συνεργάτες -προμηθευτές», έχουν κάποιες γνωριμίες και θα εξαπλωθούν πολύ άνετα τα νέα;

Ε, τους κατέβασα το website, τους έβρισα τόσο-όσο (έχω και μια αγωγή) και τουλάχιστον το φχαριστήθηκα. Πάντως είχαν το θράσος να μου πούνε όμως, πως τους έκανα ρεζίλι! Χαχα! Λαμόγια! 3 domains απλήρωτα από τα μέσα Απριλίου.

Ηθικό – Επαγγελματικό δίδαγμα:
  1. Ποτέ δεν ξεκινούμε μια δουλειά χωρίς προκαταβολή.
  2. Ποτέ δεν εμπιστευόμαστε μια «εταιρία» έστω κι αν μέρος της αποτελεί φίλος/φίλη. Οι συνεργάτες , μπορεί να είναι λαμόγια.
  3. Οριοθετούμε την επικοινωνία, χωρίς να τους αφήνουμε να μας ενοχλούν κάθε ώρα και στιγμή.
  4. Πληρωνόμαστε πριν την εκδήλωση / event / δημοσίευση.
Τις μακέτες, τα flyers και τα videos να τα βάλουν στον κώλο τους. Βαθιά κιόλας! Εγώ τα έβαλα στα δείγματα εργασιών μου! :)

Τουλάχιστον το διασκέδασα, διότι συμπαθώ πολύ τη φίλη της παρέας – και γαμώ τα παιδιά! Και πως να το κάνουμε ... έπρεπε να να το ζήσω κι αυτό ... για τη συλλογή εμπειριών!